ρατατάτ

γλυκό μεθύσι
ένα μπαλόνι που θέλεις να σπάσεις
και οι μικρές κυρίες
να ανασάνουν από τα πνευμόνια σου

θέλεις μια άπιαστη ουτοπία

μια μηχανή
ένας ήχος
και ένα κοράκι να φωνάζει το όνομά σου

ασυνάρτητη βραδιά
φτωχές εμπνεύσεις
και μια τσάντα που πρέπει να γεμίσει
με την άδεια σου ζωή

μουσική είναι η ζωή
μα ξέχασες τις νότες
αυτοσχέδιες σχεδίες
και μια στιγμή σαν ρόδι

επαναλαμβανόμενοι ήχοι
νεκρές ζωές
και ξαφνικά μια απέραντη ηρεμία
σαν εκείνη πριν την καταιγίδα

όπως σηκώθηκες θα κάτσεις
γιατί για να κάνεις κάτι
πρέπει να το θελήσεις