μέχρι που μ' άναψες φωτιά και βγήκα στην Ελούντα
μπαρούτι με κατέληξες και να, δεν θα ξεχνούσα
μα να τα' έφερε ο καιρός να βλασφημώ μια χούντα
Με όχι, μα, γιατί, και πως, ποτέ δεν συμφωνούσα
κουβέντες, έρωτες, στιγμές μ έκανες και ζητούσα
κι απ' οι ζώνες έσφιξαν, στο διάλο θα απαντήσω
στην τρικυμία των καιρών άβουλος θε να ζήσω
Με πως, με πρέπει, και καθώς το γόνα να λυγίζω
δεν σου' πα πως το έσπασα κι' άδυνατώ να σκύβω;
Πολλές τις καύτρες έσβησα βαθιά μες στο χαλίκι
και θα 'ναι η λήθη μου για σε πικρό μου τεφαρίκι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου