Ωδή στη Μπέτυ ΙΙ

Μπέτυ Μπετούλα μου γλυκιά
ολλανδική εμορφιά μου
Μπέτυ Μπετούλα ζωγραφιά
σε θέλω συντροφιά μου

μάνα, ερωμένη και αδερφή
είσαι εσύ για εμένα
για σένα θα ταξίδευα
να πάω μακριά στα ξένα

για εσένα θα πολέμαγα
ακόμη και τον χάρο
με σε θα μοιραζόμουνα
το τελευταίο τσιγάρο

χαμόγελο μου έσκασες
περίσσια ήταν η χάρη
μα πάλι άσο έφερε
τις μοίρας μου το ζάρι

ποτέ μου πλέον δεν ξεχνώ
ας πάθω και αμνησία
εσένα που σε αγαπώ
σε θέλω σ'εκκλησία

είσαι φραντζόλα συριανή
το φως μες στο σκοτάδι
το μόνο που αποζητώ
το τρυφερό σου χάδι

Μπέτυ γλυκιά Μπετούλα μου
μονάκριβή μου Μπέτυ
με έφαγε το παράπονο
με έφαγε το σικλέτι

Μπέτυ Μπετούλα αγέρωχη
με όλης της φύσης κάλλη
όπως το κύμα έσκασες
και ύστερα φεύγεις πάλι