Υπομονή

Η υπομονή έχει στερέψει και αηδιάζω
με ένα είδωλο σαθρό και ξεφτισμένο
θέλω να τρέξω πρώτος, μα τελευταίος μένω
και στη ζωή μου απαλά το απειρο τάζω

ο γυμνοσάλιαγκας κοιμήθηκε σε ύπνο βαθύ
μια πεταλούδα που απλώνει τα φτερά της
το ξέρεις πως θα πας με τα νερά της
ή σε ένα δρόμο που γνωρίζεις μόνο εσύ

ένα όνειρο λυπητερό σου μένει
επίσκεψη αυθημερόν στον άδη
στης ερήμου το αδειανό πηγάδι
και η πράσσινη ελπίδα σε προσμένει