μες στο σκοτάδι ξύπνησα
τίναξα τα όνειρά μου
και είδα τη μαγεμένη σου μορφή
μου μίλησες και μου'πες
πόσο μ'αγαπάς
ήξερα πως ήμουν μόνος
πως ήσουν
της τρέλας μου η συντροφιά
σου είπα φύγε μη σε βλέπω
η τρέλα δε πάει μόνο στα βουνά
πανικοβλήθηκα δεν ήξερα τι να κάνω
τηλέφωνα προσπάθησα να πάρω
μα γλίστραγαν τα χέρια μου
από τον πανικό
φοβήθηκα στ'αλήθεια πως φλιπάρω
το άγχος μου ήταν φοβερό
ανύμπορος μπορώ το τίποτα να κάνω
μα ξάφνου ξύπνησα αληθινά
έκλεισα τα μάτια μου σφιχτά
μήπως τύχαινε στ'αλήθεια να σε δω
πάλι καλά δεν ακούστηκε ούτε θόρυβος
ούτε κακό
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου