άσπρα ψαράκια

μες στο βασίλειο του τίποτα
άκουσα σχόλια ανείπωτα
είδα κύκλωπες τυφλούς
μάζεψα κόκκινους αφρούς
περπάτησα στη μολυβένια γέφυρα
μάζεψα μήλα χρυσοπόρφυρα
και ύστερα
και ύστερα τι;
υστερία και μια αγωνία
που δεν άκουσε ποτέ κανείς
μνήμες πέτρινες
σελίδες κίτρινες
και ένα τσιγάρο που δε σβήνει ποτέ.

οφείλω τη ζωή μου στα άσπρα ψαράκια
που δεν υπήρξαν ποτέ