Γιώργος Τσίγκος - Τετραγωνισμένα φύλλα

Τετραγωνισμένα φύλλα
Φύλλα πουλημένης έκφρασης
Φιγουράρουν αποβλακωτικά
Πίσω από πάγκους
με χυμένα σκουπίδια

Έγινε το ροκ στοίβες αποτσίγαρων
από πελάτες παμπ
που τραβολόγιουνται
από τα ίδια και τα ίδια
από χιλιοτυπωμενες φάτσες
λογία και παραγγελίες
για κανάλια φυγής

ταβέρνα καφετέρια παμπ
στρατόπεδο σπίτι
κόλλησαν όλα στο μυαλό μου
σαν χυμένοι καφέδες
ξεραμένοι στα ίδια και τα ίδια
λουστραρισμένα τραπεζάκια

Έμποροι μεταπουλούν την ευχαρίστηση
με δόσεις άφιλτρων χείμαρρων κοροϊδίας
σ' αντάλλαγμα χρυσάφι και πιοτό
για παραλλαγή
Ο χόντρος με τη κοιλία με λιγουρεύεται
ασθμαίνοντας μια ανάγκη μου
κολλημένο κατοστάρικο στη γυαλιστερή καράφλα του

Ένα τσιγαράκι ρε φίλε
Ένα τσιγαράκι ακόμα
να το κόψω
να κόψω το πονοκέφαλο
που τσεκουρώνει ύπουλα
το κανάλι το σπερμάτων
φανταρία με μπλουζάκια
παρελθοντολογικών νοήσεων
μηρυκάζουν χαμένες ανάσες
μέσα σε στενά μπλουτζίν
που ξεβάφουν αίμα και θειάφι

Ξεράσματα ποτάσας
ζητούν κατοικία
ζάχαρες λύτρωσης
μιλώντας για κόσμους
γαλήνιους μπατσοφορεμένους
με περιπολικά
σε περιπολίες στα στέκια
στα στέκια που αλήτες
αλήτες αλλάζουν την πορεία στο αίμα τους

Να θυμηθείς ρε να παραβγούμε
στο τρέξιμο
σε μια έρημη αμμουδιά
να μην μας βλέπει κανένας
με πεθαμένα κοχύλια
να ξεφυσήσουμε
νικοτίνη και σιχαμάρα
στα σπλάχνα τους
να ουρλιάξουμε
ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε…

Νεκροκεφαλές σε μηχανάκια
ψάχνουν σάρκα από τη σάρκα μας
ξεράθηκαν τα χείλη μας
μιλώντας για τα ίδια και τα ίδια
και συ κοριτσάκι
να μην έχεις καταλάβει τίποτα
τίποτα να μην έχεις καταλάβει
παρά να φεύγεις μακριά
ξεπουλώντας, αυνανίζοντας
όλα τα βράδια που σου χάρισα
με το κορμί μου
με τα χείλη μου
σ' όλες τις κοινωνικές
τις μασημένες σεμνότητες
των ιριδικων καταπιέσεων

Να σε σεργιανίσω σε όλους τους τάφους
που λυτρώθηκαν
φτωχοί αυτόχειρες
στρατιώτες εικοσάχρονοι
με μελανιασμένες κατανοήσεις
φτωχοί αυτόχειρες