πικραίνοντας γλυκαίνεις
άδειο ειν' το γεμάτο σου
παρηκμασμένο το ζενίθ σου!
άθλια όλα γύρω σου
μα εσύ τα βλέπεις φίνα
ταράτσα ειν' το στομάχι σου
κι υπόγεια η πείνα...
εκπνέεις στην ανάσα σου
βήχοντας εισπνέεις
ματ έκανες και έχασες
το κατάφερες κι αυτό!!
Που θα πάει αυτή η κατάσταση
κανένας μας δεν ξέρει!
νομίζει πως καλοπαιρνά
μα μέσα του υποφέρει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου