στη γωνιά της γειτονιάς, στων Ισαύρων το στενάκι
εσύ δεν εμφανίστηκες, αχ και πως θα ζήσω
με βρήκε πάλι το ξημέρωμα, με τρώει το σαράκι
Σε γνώρισα και νόμισα πως βρήκα την καλή μου,
αυτή που θα με έβαζε στο δρόμο τον ορθό,
αυτή που θα ξανάφτιαχνε την άχαρη ζωή μου
μα πάλι λάθος έκανα, κι αχ, πως να ξεχαστώ
Περνάνε οι μέρες άσκοπα, η μιά μετά την άλλη,
κάθε βράδυ φεύγει με βαρυά καρδιά,
θα μου φύγουνε τα νιάτα, θα μου σαπίσει το κεφάλι
αφού ούτε απόψε κούκλα μου σε είδα εγω ξανά
Ήρθε η ώρα η ύστερη και πρέπει ξαπλώσω
κι ίσως σε 'να όνειρο μικρή σε ανταμώσω
δεν είσαι εδώ κοντά μου ένα λουλούδι να σου δώσω
αύριο όμως εύχομαι μαζί σου να ξεδώσω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου