σακαράκα μεζαμπλί

τρίζει απόψε η σκέψη μου
σιδερώστρα και σαλόνι
ασήκωτη η κάθε λέξη μου
δίχως ήλιο μπαλόνι

θα'θελα να τρεμπελίσω
μπουγιαμπέσα εμπριμέ
θέλω και να σου μιλήσω
μίλα μου και εσύ καλέ

η ζωή μου πια δεν είναι
σαν την άνοιξη απλή
όλο πίνε πίνε πίνε
σακαράκα μεζαμπλί

θα'ρθει όμως κείνη η μέρα
που θα ξαναγεννηθώ
και της πίκρας την χολέρα
με πυγμή θα απαρνηθώ