χρονικό μιας Κυριακής

κυριακάτικη ατονία
ατελείωτη πλημμύρα
αλλοπρόσαλη μανία
ανεκδιήγητη η φύρα

τραγική είναι η φύση μας
και οι άνθρωποι σαν είδος
τέλος πλησιάζει δίπλα μας
κάθε ζωής και ελπίδος

τέρατα που μπεκρόπιναν
ανείπωτες δυο σκέψεις
τρελοί που δε τρελάθηκαν
νεκροί που θα φιλέψεις

γράφω για να γράφω
τι να πω δε ξέρω
τη σκέψη όλο βάφω
διότι υποφέρω