και μεθυσμένος γυρίζοντας απ' το πιτ μπαζάρ ή απ' τη βαλαωρίτου
να βλέπω τους ίδιους μεθύστακες καήλες
που τριγυρνάν μόνοι κι αυτοί.
Κατεβαίνω τη ναυαρίνου και τα πρεζάκια δυο δυο
με σταματάνε να με ρωτήσουν κάτι
συνήθως να ζητήσουν ένα δυό ευρώ
και θα πάρουν την απάντηση ότι πιο μπατίρης
κι απ' αυτά είμαι.
Άθλια τα βράδυα που 'ναι ίδια σαν τόσα άλλα προηγούμενα
κι ενώ θέλω να ξεφύγω απ' αυτή την υπο-παρακμή
της άθλιας ύπαρξης μας, μια αδυναμία
με κρατάει πάντα εδώ, και νοιώθω σ'αυτή τη μιζέρια πως είναι
γραφτό να πεθάνω.
Δε γουστάρω να μεθάω και δε γουστάρω να πίνω
έτσι για να πω ότι βγήκα έξω κι ότι μίλησα σε πέντε γκόμενες
τι να το κάνω αφού πάλι σπίτι μοναχός
ολομόναχος γυρνάω.
γαμώ την κοινωνία μου
γαμώ τη πλάση όλη
όλοι παίζουν θέατρο
και κάλπικοι οι ρόλοι
γανώ την κοινωνία μου
γαμώ τη πλάση πάλι
όλα είναι ψεύτικα
στης ζωής το καρναβάλι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου