αυτογνωσία και μερσεντές

με ακούμπησε η σκέψη σου
έτσι απαλά
όπως μόνο εσύ ξέρεις
ανυπόφορη μελαγχολία
πάλι καλά που είμαι φλώρος

μελαγχολία
λέξη γλυκιά

μελαγχολείς το είναι μου
την μπαίνεις στο εγώ μου
με έκανες και ξέχασα
μια μπύρα και τσιγάρα

σπιτάκια, μερσεντές
κλουβάκια, φυλακές

μια ανηδονία ατελείωτη
μα έμαθα και κάτι

(θα σε αφήσω να το μάθεις μόνος/η σου)

διάολε ποιος είμαι λέω και το εννοώ
με τη θύμιση σου τη γλυκιά παρανοώ

θυμός και μένος φοβερό
χάθηκε να πιω λίγο νερό;

πηγή δίχως νερό
παστίτσιο χωρίς κυμά
δίχως τ'αγέρι σου γλυκιά
δίχως εσέ σιμά

σαν ποιητής επόνεσα
μάρτυρας που υποφέρω
μακάρι να'ξερα γιατί
μα μήπως ήδη ξέρω;