να ξαπλώσουμε μαζί να αράξουμε παρέα
λείπεις εσύ και το χαμογελό σου
δεν ξανάδα τέτοια χάρη, κορμί σαν το δικό σου.
Είσαι μιά ποιήτρια φίνα και αλανιάρα
όμως δεν με θες γιατί τα 'κανα μαντάρα
Τι να κάνω βρε σκερτσόζα μου να γίνω έρωτας για σε?
ντανταιστής να γίνω σαν το Μαλερμέ?
Πες μου κάτι μάτια μου, να κοιμηθώ δε με αφήνουν
οι διψασμένες σκέψεις μου συνέχεια σε πίνουν
για σένα γίνομαι ροκάς γίνομαι και ρειβόνι
γίνομαι κ' εξάσφαιρο γίνομαι και κανόνι.
Κόλλησα με τη πάρτη σου, με τη τρελή σου αύρα
είσαι καλή, είσαι μπροστά, είσαι φωτιά και λαύρα
με έκανες και εμπνεύστηκα κι αυτό δεν το ξεχνάω
ήμουνα στάσιμος καιρό,για σε ξανακυλάω.
Παλεύω να κερδίσω δυο φιλιά
απ' τα ζεστά σου χείλη
θέλω να είμαστε εραστές
και όχι μόνο φίλοι...
Ύστερα από την εύστοχη παρατήρηση ενός γνώστη των πραγμάτων και πιστό φίλο του Τρεμπέλη, ωφείλω να σας κοινοποιήσω- διορθώνοντας τον άμυαλο εαυτό μου- ότι ο Μαλερμέ, στα ελληνικά λέγεται Μαλλαρμέ και δε θεωρείται ντανταιστής...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ για την κατανόηση, απολογούμαι για το λάθος μου και ελπίζω η ιστορία να μην με κρίνει αυστηρά...